ఎందుకనొ నేతలకందరికి ఎన్నికల ముందు ‘సామాజిక న్యాయం’ అనె జ్వరంపట్టుకుంది! స్వాతంత్రం వచ్చిన ఆరు దశాబ్దాలలొ జరగని న్యాయం ఇప్పుడు వోట్లేస్తె ఆరునెల్లలొ తీసుకొస్తామనడం హాస్యాస్పదం! చాలామంది సగటు పౌరుల్లాగె చిరంజీవి మన జీవితాల్లో వెలుగు తెస్తారని ఎదురు చూశాను కాని సమీప గతంలొ జరిగిన ప్రజారాజ్యం మార్పులు దిగులు పుట్టిస్తున్నాయి. చిరరంజీవి చేతులు కాలకముందె జాగ్రత్తపడాతారని ఆశిద్దాం!

చిరంజీవికి మాస్ వోటర్లను ఆకర్షించగలిగె సమ్మోహన శక్తి తప్పకుండవుంది దాన్ని గురించిన దిగులనవసరం. కాని, చదువరులను మెధావులను తన వైపుకు తిప్పుకోవడానికి సినిమా గ్లామర్ సరిపోదు. తన విధి విధానాలను సమగ్రంగ ఆయన ప్రకటించాలి. తన వెనుక గాంధీ, మదర్ తెరిస, అంబేత్కర్ తదితరుల బొమ్మలను పెట్టుకొవడం వెనుక కొన్ని విమర్శలు వినవస్తున్నాయి. పార్టీలొని విధానాల లోపాన్ని ఇలా పూడ్చుకుంటున్నారని అంటున్నవారూలేకపోలేదు. నిన్న Tv5 ఎడిటోరియల్ లో ప్రస్తావించినట్లు; చిరంజీవి ప్రసంగాలలొ వాడి లోపించింది. నాయకులు తమ ప్రసంగాలలొ చేసే వ్యాఖ్యానాలను ప్రజలు నెమరేసుకోవాలి. తనకంత భాషా పరిఙ్నానం లేకుంటె, సాయం తీసుకోవడంలొ ఏమాత్రం తప్పులేదు. సామాజిక, రాజకీయ అవగాహనకోసం మేధావులను సంప్రదించడానికి వెనుకాడాల్సిన అవసరంలేదు. తనకిప్పుడు కావాల్సింది ప్రభావితం చేయగలిగె శక్తి. సాధించడానికి స్థిరమైన లక్షాలు. అన్నింటికి మించి, తాము చేస్తున్నదానిపట్ల చిత్త శుద్ది.

ఈ రోజు తన తమ్ముడు పవన్ కల్యాణ్ ను యువరాజ్యం (పార్టీ యువ శక్తి) అధ్యక్షుణ్ణి చేయడం ఒక వెర్రిపనిలాగే కనిపిస్తుంది! అతని అర్హతల మాటలావుంచి, చిరంజీవి లేకుంటె -పవన్ ఎవరు? ఒక సినీనటుడుకూడ కాలేడు. ఎనిమిది కోట్ల ఆంధ్రులలొ ఇంతకంటె సమర్థుడు, తెలివైనవాడు, సామాజిక స్పృహవున్న యువకుడు, రాజకీయ చైతన్యం కల నాయకుడు చిరంజీవికి దొరకలేద? ఈ చర్య, చిరంజీవి రాజకీయాగమనానికి సంభంధించిన ప్రాధమిక లక్షాలకే ప్రశ్నగ నిలుస్తూంది. పాపం పవన్, ఒక పది నిమిషాలు విలేఖరుల ముందు మాట్లాడడానికి మల్లగుల్లాలు పడ్డడు. తనను ప్రభావితం చేశిన ఒకానొక గతానుభవాన్ని చెపుతు: హైస్కూల్ చదువుతున్న రోజుల్లొ డైనమొ లేని సైకిల్ తొక్కుతున్నందుకు ఒక కానిస్టేబుల్ తనను స్టేషన్ కి తీసికెళ్ళి కొన్నిగంటలు వుంచినపుడు సహాయంకోసం ధీనంగ దిక్కులు చూసినట్లుచెప్పాడు. ఇప్పుడుకూడ, చిరు పక్కనకూచుని విలేఖరులతొమాట్లాడుతు తెల్లమొహం వేసుకుని ధీనంగ దిక్కులుచూస్తున్నాడు. పాపం అప్పుడతన్నిచూసినవారికెవరికైన జాలేయకమానదు! తను చాలా కాలంగ ఒక రాజకీయ ప్రక్షాళణ తీసుకురాగలిగిన నాయకత్వంకోసం ఎదురుచూశినట్లు పవన్ చెప్పారు. నిజానికి, అలాంటి అద్భుతం జయప్రకాష్ నారాయణ్ “లోక్ సత్తా” రూపంలొ తీసుకొచ్చారు. అందులో సమృద్ధమైన భావజాలం వుంది. నిజానికి ప్రజా రాజ్యం పార్టీ లోని లోపాల్ని పూడ్చగలిగె శక్తికూడ లోక్ సత్తా కుంది. మరి పవన్ నిజంగ మార్పును అంత తీవ్రంగ కోరుకుంటున్నట్లైతె లోక్ సత్తాలొ ఎందుకు చేరలేదు?

ఈ చర్యను కొందరు అభిమానులు స్వాగతించడం టివీల్లో చూపారు. అది సహజం. రాష్ట్రమంతా అభిమానులతొ నిండిలేదె! మరి ఇది అందరిని మెప్పించగలిగె చర్యన? తనను చూడడానికి ఎగబడుతున్న జనాన్ని చూసి చిరు మోసపోకూడదు. రాష్ట్రప్రజలు ఇప్పుడు మంచి పరిణతి కలిగిన ఓటర్లుగ ఎదిగారు. గతచరిత్ర పరిశీలిస్తె, కొట్టేచప్పట్లన్ని ఓట్లవుతాయని అనుకోవడం వెర్రితనం. చిరు చేయాల్సింది చాలవుంది! మరీముఖ్యంగ, తన పార్టీని బాలారిష్టాలనుంచి గట్టెక్కించాలి అందుకు చురుకైన, సమర్థులైన సహాయకులు అవసరం. ఎదిగి, బలపడాల్సిన ఈసమయంలొ, చిరు బంధుప్రీతిని ఎంతదూరంగ ఉంచగలిగితె అంతమంచిది. తనకు తమ్ముడు ప్రీతిపాత్రుడుకావచ్చు -అందులొ ఎంతమాత్రము తప్పులేదు. దానికి ఒక బంగళ కొనివ్వచ్చు, కొత్త కారు తీసివ్వొచ్చు, గొప్ప సినిమ తీసుకొమ్మని కోటి రూపాయలివ్వొచ్చు -కానీ పార్టీపగ్గాలుకాదు! అందున, ఇప్పుడు ఎన్నికలముందు -మరీముఖ్యంగ, నిర్మాణదశలొవున్నప్పుడు అంతకన్నాకాదు. ఇప్పటికె ఒక కుటుంభపార్టీగ పడుతున్న మచ్చను భలపరచడం ఆరోగ్యదాయకంకాదు. చిరు ‘సియం’ ఐతె, అల్లు అరవిందే ‘హోం’ అనుకుంటున్నవాళ్ళూ లేకపోలేదు. పరిపాలనానుభవంలేని వారిచేతికి పగ్గాలివ్వడానికి మేధావివర్గం సమ్మతించకపోవొచ్చు. ఇక్కడ, ఒక శ్రేయోభిలాషిగ చిరుకు నేను చూపే ఉదాహరణ: సోనియ గాంధీ. 2004 లొ తను కావాలనుకుంటె దేశానికి ప్రధానమంత్రి అయ్యుండేవారు. ఈ రాత్రికి అనుకుంటె, రేపు ఉదయానికి తనకొడుకునొ, కూతుర్నో ప్రధానిని చేయగలరు. కాని ఎందుకల జరుగలేదు? తన పిల్లలంటె తనకు ప్రేమలేదని దానర్థంకాదు. అది ఒక పరిణితికలిగిన రాజకీయవేత్త ఎత్తుగడ. సుస్థిరమైన భవిషత్తుకు, తనకుటుంభపాలనకు వేస్తున్న పునాది.

ఒకవేళ సీయం ఐన; చిరు, తనకుతానుగ పాలించలేడు. సహాయకులు, సలహాదారులు అవసరం. వీరి ఎంపిక విషయంలొకూడ తను చాల జాగ్రత్త వహించాలి. ఇది కత్తిమీద సాములాంటిది. మితృలు లేకుండ ముందడుగువేయలేము. అలాగె, వారి ప్రమేయం పెరిగితె మొదటికే మోసం వస్తుంది! ఇందిర గాంధి, రాజీవ్ గాంధి లు ప్రదానమంత్రులుగ ఉన్న రోజుల్లొ దేశవ్యాప్తంగ వారికి భజనపరుల తాకిడి ఎక్కువగ ఉండేది. వీరిలో చాలమంది, వారికింద పందికొక్కుల్లా మెక్కడం మరిగినవారె! వారి సౌలభ్యం కోసమే గాంధీ కుటుంభం పెద్ద పీఠం ఎక్కాలనుకునేవారు ఇప్పుడూ ఉన్నారు. భజనపరులను, భందు ప్రీతిని, పార్టీని సమానంగ బ్యాలెన్స్ చేస్తూ అడుగులు వేస్తేతప్ప చిరు లక్ష్యాన్ని చేరుకోలేరు.

అన్నింటికి మించి, తను మీడియాను ఇంకాదగ్గర చేసుకోవాల్సివుంది. వీలైనంత తరచుగ పాత్రికేయులతో మాట్లాడాలి. పత్రికలు, మరీముఖ్యంగ ఎలక్ట్రానిక్ మీడియ అతన్ని ప్రజలకు మరింత చేరువ చేయగలవు. చివరిగ, నావంటి విమర్శ్యకులు ఎవరికైన మార్గదర్శకులు. మాకు తగు శ్వేచ్చనిస్తెతప్ప, మేము మార్గదర్శకం చేయజాలం. కొన్ని సందర్భాలలొ మా పదజాలం కరుగ్గా వుండవచ్చు. వారు, వారి అభిమానగణం ఓర్పువహించడం వారికేమేలు. చిరుకు రాజకీయానుభవంలేదన్న నిజం చెప్పినందుకు దారికాచి ఒక సినీనటుణ్ణి కొట్టడం పలువురిని భయబ్రాంతుల్ని చేశింది! మనమున్నది ఒక ప్రజాస్వామ్యదేశంలొ, తమ అభిప్రాయాల్ని వెలిబుచ్చే హక్కు ఇక్కడ ప్రతి పౌరుడికి రాజ్యాంగభద్దంగ సంక్రమించింది. ఏ కారణాలచేతనైన దీన్ని కాలరాయవద్దని అందరికి నామనవి. ఇది మన దేశం, దీన్ని సర్వతోముఖంగ ముందుకు నడిపించాలన్న తపన ఉన్నవాళ్ళందరు రాజకీయ, సామాజిక విశ్లేషణలు, విమర్శలను తమ కర్తవ్యంగ భావించాలి. అందుకు సమయం కూడ తప్పనిసరిగ కేటాయించాలి. అభిమానం వుండడం కద్దు, కాని దురభిమానం వద్దు. అది ఎవ్వరికి మేలుచేయదు. నేను చెప్పాలనుకున్నది నాభాద్యతగ చెప్పాను. దీనిని స్వీకరించడమనేది వారివారి స్వవిషయం.

ముగచింతల దేవి ప్రసాద్, లిబియ
Mugachintala Devi Prasad
Lecturer in English
Tripoli, Libya
Mobile: 00218-926085239